معرفی رشته مهندسی هوا فضا

1398/5/22
زمان مطالعه : 2 دقیقه
0 نظر
معرفی رشته مهندسی هوا فضا

شما هم مثه من از بچگی عاشق هواپیما و هلی کوپتر بودین و همیشه واسه خودتون یکی با کاغذ درست میکردین؟ یا نکنه فقط عاشق خلبانیش بودین؟ اگه مثه من دنبال پیشرفت و توسعه شون بودین این رشته یه رشته ی توپ واسه رسیدن به آرزوهای بچگیمونه.

مهندسی هوافضا شاخه‌ای از مهندسیه که میره سراغ طراحی هواپیما، فضاپیما، ماهواره، ماهواره برها و مسائل و موضوعات وابسته به اینها. اما همیشه به همینا ختم نمیشه. گاهی وقتا رد پای مهندسای این رشته رو تو صنعت خودروهای کم مصرف و تجهیزات نفت و گاز میبینیم. تو این رشته ما از دانش سایر رشته ها مثل مکانیک، متالورژی، علوم کامپیوتر، عمران و الکترونیک هم بهره میگیرم. چیزی که امروزه خیلی بورس شده ساختن کوادکوپتر و هلی شات و بهپاده. همین باعث شده که بازار کارمون داغ و داغتر بشه. درسته تو کشورمون از هواپیما و هلیکوپتر چندان خبری نیست ولی تو بخش نظامی خیلی به این رشته نیاز دارن، واسه سیستم های پدافندی، موشکی، ماهواره ای و بهپاد و ... . خودروسازی هامون هم دنبال مهندسای این رشته ان تا از دانششون تو بحث آیرودینامیک بهره بگیرن تا خودروهای کم مصرفتری تولید کنن. حتی میشه رد پای مهندسای این رشته رو توی نیروگاه ها هم پیدا کرد. توربین های گاز یه نیروگاه یا ایستگاه پمپ گاز مثل یه موتور جت تحلیل و طراحی می شه، پس یه مهندس هوافضا علاوه بر شرکت های هوایی در نیروگاه ها و صنایع نفت و گاز نیز فرصت های شغلی خوبی پیدا میکنه. غیر از این مشاغل، فارغ التحصیلای رشته مهندسی هوافضا می تونن تو فرودگاه ها در قسمت تعمیر و نگهداری هواپیماها مشغول به کار بشن.

برخی از شرکت های خصوصی تو ایران کارهای سفارشی مثل طراحی اولیه و مشاوره پروژه های دانشگاهی و اختراعی، ساخت پرنده های تصویر بردار و ... انجام میدن که به همین خاطر با مهندسای هوافضا همکاری میکنن.

مهمترین مشکل این رشته تو ایران واسه بازار کار جدید بودنشه و این که هنوز براش برنامه‌ریزی‌های لازم صورت نگرفته و از همه مهمتر جذب نیروی انسانی از کانال صحیحی انجام نمی‌گیره. اگر این نوع مشکلات رفع بشه، مهندسی هوافضا از بازارکار خوبی برخوردار می شه.

همین مشکلات باعث میشه فارغ التحصیلای این رشته تو ایران خیلی وقتا وارد بازار کار یه مهندس مکانیک بشن چون هم با کارشون آشنایی دارن و هم خیلیاشون یا کارشناسی مکانیک خوندن یا ارشد و از همه مهمتر بازار کار خیلی خیلی بیشتری داره. حقوق و دستمزدشون هم خیلی نمیتونه بالا بره چون معمولا کار خیلی خاصی تو ایران نیست که بخوان توش خاص بشن تا حقوق فوق العاده ای بگیرن مگه اینکه تو بخش نظامی مشغول بکار بشن که بیشترین فرصت شغلی هم تو همین قسمته. حقوقاشون هم خیلی خوبه نسبت به سایر مهندسا تو این دست صنایع.

شما به عنوان یه مهندس هوافضا زمان زیادی رو باید تو دفتر کارتون سپری کنین چون بیشتر کارهای طراحی، مدلسازی، آزمایش ها، ارزیابی و آموزش رو با کمک برنامه ها و نرم افزارهای شبیه ساز کامپیوتری انجام باید بدین. البته گاهی هم برای بازرسی یا تست باید سفرهای کاری برین. برخی از سمت هایی که معمولا فارغ التحصیلای این رشته رو توشون میبینیم شامل کارشناس فنی، کارشناس طراحی، سرپرست تولید، بازرس، مدیر اجرایی، مدیر پروژه و ... هستن که درآمد و حقوق ماهیانه هرکدوم خیلی با هم فرق میکنه. در آخر این قسمت لازم میدونم بگم که بازار کار این رشته تو خارج از ایران فوق العاده عالیه. خصوصا تو کشورایی که صنعت فضانوردی، هواپیماسازی و خودروسازی خیلی قوی دارن.

اگه میخواین تو این رشته موفق باشین باید عاشق ریاضی و فیزیک باشین و زبانتون هم خیلی خوب باشه. دوره ی کارشناسی این رشته 4 ساله و بعدش میتونین تو خیلی از رشته های مهندسی دیگه یا خود همین هوافضا ادامه تحصیل بدین. معمولا خیلی از فارغ التحصیلای مهندسی مکانیک تو مقطع کارشناسی ارشد وارد این رشته میشن. بعد کارشناسی ارشد هم میشه وارد مقطع دکتری شد.

خب حالا بریم ببینیم چه رتبه ای لازمه تا تو این رشته قبول بشیم:



دیدگاه ها